wp9aadec24.png
wpe32a40ed_0f.jpg

EEN REDE VAN EEN PRESIDENT
VAN EEN FICTIEF LAND

Van welk land zou deze vlag zijn? Venezuela misschien? Of een van de Afrikaanse landen?

wp00ef89b3_0f.jpg
 

In de jeugdjaren hebben de meeste van ons wel een idee wat ze later graag willen worden. Vaak zijn het van die spannende beroepen: brandweerman, politieagent, of piloot. Als kind vond ik deze natuurlijk ook wel leuk, maar er was 1 beroep waar ik speciale interesse voor had. Waar je een persoon van aanzien bent, (tenminste als je het goed doet). Waar jouw invloed groot is. Waar je soms op een postzegel staat.

 

President van een land zijn. Maar natuurlijk wel een groot, machtig en rijk land.

Al snel kwam ik er achter dat je niet zo maar president wordt. De weg er naar toe is lang en vol obstakels. Hoe moest ik mijn droom dan verwezenlijken? Ik zou kunnen emigreren naar een klein, onbewoond eiland en daar een zelfstandige staat uitroepen. Maar wie zou mij vinden? En zou ik daar niet erg eenzaam worden? Ik besloot om toch maar niet mijn koffers te pakken.

 

Op de middelbare school verdwijnen de meeste dromen. Je gaat gewoon met de stroom mee, en vergat wat je vroeger wilde worden. Vele jaren later, ik studeerde inmiddels educatieve geografie, ontdekte ik het Genootschap voor Geofictie. Een groep mensen die fictieve landen bedenken en ontwerpen. Op een gegeven moment had ik mijn eigen fictieve land: de republiek Montenera, gelegen in de Atlantische oceaan net iets ten noorden van de Azoren. Een mooi plekje, nietwaar? Het hele jaar door een mild klimaat, en een lekker groen eiland. Maar wat nog veel lekkerder was dat ik mezelf eindelijk kon uitroepen tot president. Toch nog een jongensdroom in vervulling gegaan.

 

Helaas was het geluk maar van korte duur. Toen ik mezelf bezig ging houden met de staatsinrichting van Montenera  en ik had bedacht dat het een federale staat was, met min of meer zelfstandige deelstaten met een bestuursmodel van een federale staat kwam ik er achter dat ik als president mogelijk veel minder invloed heb dan ik zou willen hebben. Ik was door de bevolking aangewezen als ceremonieel staatshoofd. Ik moet hoogwaardigheidsbekleders uit het buitenland ontvangen en af en toe een lintje doorknippen.

 

Tja, ik zou als president wel een grotere betekenis willen hebben. Om die reden ben ik vaak in het buitenland te vinden en hoop ik van betekenis te zijn bij het projectonderwijs in Nederland.

Dat elke leerling straks zich een beetje president voelt van het eigen land. En laat dit nu juist mogelijk zijn met Edufictie!

 

 

Met vriendelijke groet,

 

Jeromo de la Monto


Prezidento de la Montenera

President van Montenera
 

 

       

wp721600ac_0f.jpg
wpd39c8191_0f.jpg
wp773bdc3d_0f.jpg
wpeff2f9a4_0f.jpg

Jeromo de la Monto op staatsbezoek bij koningin Beatrix

 

© ReGeo: geo-educatie & informatie (2011)

Jeromo de la Monto met Balkenende